Er gaat een stukje dood in mij
een kleintje maar
langzaam sterft één splinter
van het tere hart
Zachtjes, mild, zo zit zij daar
een windvlaag verdrijft de tranen
binnen is zij zachtjes en teer
het kleine meisje
achter de muur van de lach
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten